نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۷۷۹ مولانا

مولانا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکم

و لو لاکم و لقیاکم لما کنا بودایکم

دخلنا دارکم سکری فشکرا ربنا شکرا

ذکرتم عهدنا ذکرا و نادانا منادیکم

خرجنا من قری الوادی دخلنا القصر یا حادی

توافیتم بمیعادی و باح الراح ساقیکم

فاخف القصر لا تبدی و من یسئلک لا تهدی

فانت الغوث و المجدی اذا ناجی مناجیکم

و تسقینا و تشفینا و مثل السر تخفینا

و هذا کله فضل فانا لا نکافیکم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به تجلیل و قدردانی از کسانی پرداخته شده که به نوعی در زندگی و موفقیت دیگران نقش دارند. شاعر از محبت و حمایتی که از این افراد دریافت کرده سخن می‌گوید و ابراز می‌کند که بدون کمک آنها به جایی نمی‌رسیدند. همچنین، به وفاداری و یادآوری عهد و پیمان‌های گذشته اشاره کرده و از نعمت‌هایی که برای آنها فراهم شده، تشکر می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که همه اینها نتیجه‌ی محبت و لطف این افراد است و نمی‌تواند به اندازه‌ی کافی حق آنها را ادا کند.