غزل شمارهٔ ۱۷۷۹ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکم
و لو لاکم و لقیاکم لما کنا بودایکم
دخلنا دارکم سکری فشکرا ربنا شکرا
ذکرتم عهدنا ذکرا و نادانا منادیکم
خرجنا من قری الوادی دخلنا القصر یا حادی
توافیتم بمیعادی و باح الراح ساقیکم
فاخف القصر لا تبدی و من یسئلک لا تهدی
فانت الغوث و المجدی اذا ناجی مناجیکم
و تسقینا و تشفینا و مثل السر تخفینا
و هذا کله فضل فانا لا نکافیکم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است که به تجلیل و قدردانی از کسانی پرداخته شده که به نوعی در زندگی و موفقیت دیگران نقش دارند. شاعر از محبت و حمایتی که از این افراد دریافت کرده سخن میگوید و ابراز میکند که بدون کمک آنها به جایی نمیرسیدند. همچنین، به وفاداری و یادآوری عهد و پیمانهای گذشته اشاره کرده و از نعمتهایی که برای آنها فراهم شده، تشکر میکند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که همه اینها نتیجهی محبت و لطف این افراد است و نمیتواند به اندازهی کافی حق آنها را ادا کند.