غزل شمارهٔ ۲۱۲۳ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان مفاهیم عشق و یقین می‌پردازد. شاعر به مخاطب می‌گوید که عشق باید تزئین شود و از بی‌تفاوتی دوری کند. او بر این نکته تأکید دارد که نباید به ظن و گمان اکتفا کرد و باید به یقین اعتماد کرد. زندگی بدون عشق و ایمنی معنا ندارد و حضور در کنار عشق باعث امنیت می‌شود. شاعر از عقل به‌عنوان پیام‌آور عشق یاد می‌کند و از ویژگی‌های خوب آن سخن می‌گوید. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که مشکلات و بلایا بخشی از زندگی‌اند و باید با صبر و رضایت با آن‌ها مواجه شد. در نهایت، او دعوت به آرامش و زندگی مشترک می‌کند و از فرصت‌های خوشبختی در کنار هم سخن می‌گوید.