غزل شمارهٔ ۲۱۲۴ مولانا
ایا بدر الدجی بل انت احسن
اذا وافاک قلب کیف یحزن
فصر یا قلب فی سوق المعالی
له رهنا اذا ما کنت ترهن
ایا نجما خنوسا فی ذراه
تکنس فی صعودک او توطن
فلا یعلوک نحس انت آمن
و لا یغشاک فقر انت مخزن
ایا جسما فنیت فی هواه
له عذر و برهان مبرهن
و ارضعنی لبانا ترتضیه
فمن ارضعته فهو المسمن
اذا ما لم یذقه کیف یحیی
و ان الخلد یدخله من آمن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد عشق و احساسات عمیق انسانی است. شاعر به توصیف حالاتی می‌پردازد که قلب عاشق در مواجهه با عشق و محبت احساس می‌کند. او از قلب می‌خواهد که در برابر سختی‌ها و مصائب قوی باشد و در عین حال به زیبایی‌های عشق و رضایت ناشی از آن اشاره می‌کند. همچنین به اهمیت طعم و تجربه عشق اشاره می‌شود و اینکه بدون تجربه عشق، زندگی چگونه خواهد بود. شاعر بر این نکته تأکید دارد که عشق به نوعی زندگی را معنا می‌بخشد و به آرامش و امنیت می‌انجامد.