غزل شمارهٔ ۳۱۶۶ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره جستجوی عشق و حقیقت در زندگی است. شاعر از حال دل سرمست خود می‌گوید و از بی‌خبری از مقصد و بزم واقعی صحبت می‌کند. او می‌فهمد که نام و لقب‌ها هیچ ارزشی ندارند و حقیقت را نمی‌توان با واژه‌ها وصف کرد. در پی شناخت عشق و معانی واقعی زندگی، شاعر به دنبال قیمت واقعی دلش می‌گردد و در نهایت می‌رسد که تنها عشق می‌تواند ارزش او را بشناسد. در پایان، با رسیدن به کوچه عشق، دلش را از دست می‌دهد و به یک نوع دگرگونی و فنا دست می‌یابد.