غزل شمارهٔ ۳۲۰ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعر به خوشحالی و شکرگزاری قوم اشاره دارد که از مشکلات و دوری‌ها نجات یافته‌اند. شاعر از آنان می‌خواهد که شاد باشند و به میقات رضا که به معنای زمان خوشحالی و آرامش است، برسند. او به آنها می‌گوید که نگران گذشته نباشند و به خوشی‌های آینده فکر کنند. شاعر درباره نعمت‌ها و وفاداری در عشق سخن می‌گوید و از آنان می‌خواهد که در سکوت، معنا را درک کنند و به حکمت خداوند اعتماد کنند.