غزل شمارهٔ ۹۷۷ مولانا
مولانا / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
عید بر عاشقان مبارک باد
عاشقان عیدتان مبارک باد
عید ار بوی جان ما دارد
در جهان همچو جان مبارک باد
بر تو ای ماه آسمان و زمین
تا به هفت آسمان مبارک باد
عید آمد به کف نشان وصال
عاشقان این نشان مبارک باد
روزه مگشای جز به قند لبش
قند او در دهان مبارک باد
عید بنوشت بر کنار لبش
کاین می بی‌کران مبارک باد
عید آمد که ای سبک روحان
رطل‌های گران مبارک باد
چند پنهان خوری صلاح الدین
بوسه‌های نهان مبارک باد
گر نصیبی به من دهی گویم
بر من و بر فلان مبارک باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به استقبال عید و شادی عاشقان پرداخته و با بیان تصاویری زیبا، عشق و خوشبختی را تبریک می‌گوید. شاعر با اشاره به بوی جان و زیبایی‌های آسمان، عید را به مثابه یک جشن و نشانه‌ای از وصال عاشقان معرفی می‌کند. او از نوشیدن شیرینی‌های عشق و بوسه‌های نهانی نیز سخن می‌گوید و در انتها، آرزوی شادی برای خود و دیگران را ابراز می‌کند. در کل، این شعر پیامی از شادکامی و عشق در ایام عید دارد.