غزل شمارهٔ ۹۸۱ مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به معنای مقایسه‌ی زندگی و تجربه‌ی انسان با نان مصر است که نشان‌دهنده‌ی تازگی و لذت موقت است. شب و گذر زمان باعث می‌شود نان کهنه شود و انسان نیز با گذر زمان ممکن است از زندگی و تازگی خود دور شود. اشاره‌ای به این دارد که باید از لحظات زندگی بهره‌برداری کرد و درک کرد که خیال و تصورات ما نیز می‌تواند زیبا و گول‌زننده باشد. در نهایت، لازم نیست به یادآوری‌های کهنه و قدیمی بپردازیم، بلکه باید از لحظات جدید و زنده‌ی زندگی لذت ببریم.