رباعی شمارهٔ ۱۸۴۸ مولانا
مولانا / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی
دل در گل رخسار تو می‌نالد زار
بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این غزل، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به او ننگرد و حتی اگر گناهی مرتکب نشده است، از او دوری کند. دل او به شدت از زیبایی چهره‌ی معشوق رنج می‌برد و شاعر آرزو دارد که معشوق حتی برای لحظه‌ای هم که شده به دل او توجهی کند.