مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۸ — تو استظهار آن داری که رو از ما بگردانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۹ — چو دید آن طره کافر مسلمان شد مسلمانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۶ — سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۲ — کجا باشد دورویان را میان عاشقان جایی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۱ — دلی یا دیده عقلی تو یا نور خدابینی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۷ — شدم از دست یک باره ز دست عشق تا دانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۰ — یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۴ — اگر بی‌من خوشی یارا به صد دامم چه می‌بندی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۶ — زهی چشم مرا حاصل شده آیین خون ریزی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۳ — کجا شد عهد و پیمانی که می‌کردی نمی‌گویی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۷ — هر آن چشمی که گریان است در عشق دلارامی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۵ — چرا چون ای حیات جان در این عالم وطن داری
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۹ — الا ای یوسف مصری از این دریای ظلمانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۲ — یکی فرهنگ دیگر نو برآر ای اصل دانایی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۱ — مسلمانان مسلمانان مرا جانی است سودایی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۳ — من پای همی‌کوبم ای جان و جهان دستی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۷ — افتاد دل و جانم در فتنه طراری
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۹ — آن زلف مسلسل را گر دام کنی حالی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۶ — آورد طبیب جان یک طبله ره آوردی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۵ — ای دوست ز شهر ما ناگه به سفر رفتی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۴ — گر عشق بزد راهم ور عقل شد از مستی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۸ — یک حمله و یک حمله کآمد شب و تاریکی
- غزل شمارهٔ ۲۵۵۸ — الا ای نقش روحانی چرا از ما گریزانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۶۰ — الا ای جان قدس آخر به سوی من نمی‌آیی