مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۶۱۹ — گل گفت مرا نرمی از خار چه می‌جویی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۰ — ای دل به ادب بنشین برخیز ز بدخویی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۱ — از هر چه ترنجیدی با دل تو بگو حالی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۴ — برخیز که جان است و جهان است و جوانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۵ — گر علم خرابات تو را همنفسستی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۲ — ای خواجه، تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۳ — ما گوش شماییم شما تن زده تا کی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۷ — عاشق شو و عاشق شو بگذار زحیری
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۸ — هر روز بگه ای شه دلدار درآیی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۶ — ای دل تو در این غارت و تاراج چه دیدی
- غزل شمارهٔ ۲۶۲۹ — ای ماه اگر باز بر این شکل بتابی
- غزل شمارهٔ ۲۶۱۸ — جانا نظری فرما چون جان نظرهایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۶ — ای مونس ما خواجه ابوبکر ربابی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۵ — امروز سماع است و مدام است و سقایی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۲ — ای جان گذرکرده از این گنبد ناری
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۷ — امروز سماع است و شراب است و صراحی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۳ — در خانه خود یافتم از شاه نشانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۸ — ای آنک به دل‌ها ز حسد خار خلیدی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۹ — برخیز که صبح است و صبوح است و سکاری
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۰ — مگریز ز آتش که چنین خام بمانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۴۱ — گیرم که نبینی رخ آن دختر چینی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۰ — یا ساقی شرف بشراباتک زندی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۴ — امروز در این شهر نفیر است و فغانی
- غزل شمارهٔ ۲۶۳۱ — تو دوش رهیدی و شب دوش رهیدی