مولانا
زندگینامهٔ مولانا
مولانا جلالالدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهانالدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او میتوان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۴ — اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۳ — دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۲ — دل پردرد من امشب بنوشیدهست یک دردی
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۶ — نکو بنگر به روی من نه آنم من که هر باری
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۹ — ایا نزدیک جان و دل چنین دوری روا داری
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۸ — مروت نیست در سرها که اندازند دستاری
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۷ — بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۱ — چو سرمست منی ای جان ز درد سر چه غم داری
- غزل شمارهٔ ۲۵۲۵ — اگر گلهای رخسارش از آن گلشن بخندیدی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۰ — دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۲ — کی افسون خواند در گوشت که ابرو پر گره داری؟!
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۳ — برآ بر بام ای عارف بکن هر نیم شب زاری
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۴ — مها یک دم رعیت شو مرا شه دان و سالاری
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۰ — چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر درآمیزی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۵ — هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۸ — حجاب از چشم بگشایی که سبحان الذی اسری
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۱ — الا ای جان جان جان چو میبینی چه میپرسی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۶ — مثال باز رنجورم زمین بر، من ز بیماری
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۷ — مگردانید با دلبر به حق صحبت و یاری
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۳ — بیا ای شاه خودکامه نشین بر تخت خودکامی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۵ — مگر مستی نمیدانی که چون زنجیر جنبانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۴ — شنیدم کاشتری گم شد ز کردی در بیابانی
- غزل شمارهٔ ۲۵۴۲ — بتاب ای ماه بر یارم بگو یارا اغاپوسی
- غزل شمارهٔ ۲۵۳۹ — یکی طوطی مژده آور یکی مرغی خوش آوازی