غزل شمارهٔ ۳۴۴ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر می‌گوید که شاعر از زهد و دوری از لذت‌ها خسته شده است و به عشق و شراب می‌پردازد. او از ساقی می‌خواهد که شرابی خوشبو به او بدهد و مطرب به نوازندگی بپردازد. شاعر احساس می‌کند که زهد چیزی برایش به ارمغان نیاورده و دلش از ناکامی خسته است. عشق را با عقل مقایسه کرده و آن را برتری می‌دهد. او به زاهد اشاره می‌کند که چرا باید با عاشق درگیر شود و خودش را از لذت‌های عشق محروم کند. در نهایت، شاعر می‌گوید که همه روز به عشق می‌پردازد تا به آرامش و وحدت در زندگی دست یابد.