نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ سعدی

سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

زخم بالای یکدگر بزنند

بخراشند و مرهمی نکنند

خار و گل درهم‌اند و ظلمت و نور

عسل و شهد و نشتر و زنبور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، به نزاع و درگیری میان انسان‌ها اشاره شده است. آن‌ها آسیب به یکدیگر می‌رسانند و هیچ درمانی برای جراحات خود نمی‌یابند. همچنین تضادهایی مانند خوب و بد، زیبایی و زشتی، و شیرینی و تلخی به تصویر کشیده شده است.