شمارهٔ ۲۰ ادیب صابر
ادیب صابر / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلم بی روی تو خرم نباشد
چو دلبر نیست دل بی غم نباشد
اسیرم عشق را، غمگین ازآنم
اسیر عشق را غم کم نباشد
به بوسی مرهمی نه بر دل من
شفای خسته جز مرهم نباشد
مراگویی که دل در عشق خوش دار
خوشی و عاشقی با هم نباشد
گه از تو شاد باشم گاه غمگین
جهان بی سور و بی ماتم نباشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از دوری معشوق است. شاعر می‌گوید که دلش بدون روی معشوق شاد نیست و اگرچه ممکن است به عشق خوشبین باشد، در واقع عشق همیشه با غم و نگرانی همراه است. او به سختی‌هایی که عشق به همراه دارد اشاره می‌کند و حتی بوسه‌ای را که می‌تواند مداوا باشد، ناکافی می‌داند. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که زندگی با خوشی و غم در کنار هم، نشان‌دهنده عدم وجود توازن است و احساسات متضاد عاشقانه جزء جدایی‌ناپذیر عشق هستند.