شمارهٔ ۲۳ ادیب صابر

ادیب صابر / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر

چشمت ز چشم نرگس تر نیم خواب تر

خوش ده جواب دوست که از جمع دلبران

دلبرتر آن بود که بود خوش جواب تر

خرم شده ست سبزه و مشکین شده است باد

بر روی سبزه باده مشکین صواب تر

آتش تر است از آتش رخشان شراب لعل

او را پیاله ای طلب از آب آب تر

تا مردم از صروف جهان بی خبر زید

آن به که هر زمان بود از می خراب تر

از بهر آنکه عمر همی بگذرد شتاب

می درفکن به جام و مرا ده شتاب تر

بر یاد نام سید مشرق که رای اوست

در نور از آفتاب منیر آفتاب تر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، به توصیف زیبایی‌ها و ویژگی‌های محبوبش می‌پردازد. او زلف محبوب را به بنفشه و چشمش را به نرگس تشبیه کرده و از خوش‌جواب بودن او سخن می‌گوید. همچنین به زیبایی طبیعت اشاره کرده و می‌گوید که فصل بهار سبز و خوشبو شده است. در ادامه، شاعر خواهان نوشیدن شراب و فراموش کردن دنیای پرآشوب می‌شود و به این نکته اشاره می‌کند که به سرعت زندگی می‌گذرد و باید از لحظات استفاده کرد. در نهایت، به یاد شخصی خاص و بزرگ در فرهنگ و ادب اشاره می‌کند که نورانی‌تر از آفتاب است.