شمارهٔ ۲۵ ادیب صابر
ادیب صابر / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای دو لب تو ز شهد خوشتر
زندان توام ز مهد خوشتر
بدخو مشو و تبه مکن عهد
خوی خوش و حسن عهد خوشتر
گر وصل تو را به جهد یابم
کاری نبود ز جهد خوشتر
ور شهد خوش است گو همی باش
بوس تو مرا ز شهد خوشتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به زیبایی و شیرینی لبان معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که لب‌های او از عسل شیرین‌تر است. او همچنین به وابستگی‌اش به معشوق و اهمیت وفاداری و حسن برخورد تأکید می‌کند. شاعر اگر بتواند به وصال معشوق برسد، هیچ چیزی را از این جهد و کوشش برتر نخواهد بود. او در نهایت بیان می‌کند که حتی اگر عسل شیرین باشد، بوسه‌ای که از معشوق می‌گیرد، از آن نیز شیرین‌تر است.