شمارهٔ ۱۰۵ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
موی سیاه من ز زمانه سپید شد
وین نامه سپید شد از معصیت سیاه
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنم
تا نیز چشم من نکند درگنه نگاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر اشاره می‌کند که موهایش به دلیل سختی‌های زندگی و اشتباهاتش سفید شده‌اند. همچنین، نامه‌ای که به زندگی‌اش تعلق دارد، به خاطر گناهانش سپید و بی‌روح گشته است. او از تغییر رنگ چشمانش نیز سخن می‌گوید که به خاطر گناه، تیره و تار شده و دیگر نمی‌خواهد به گناه نگاه کند.