نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای سعد کرده فال مرا نامه هایی تو

اسمای روزگار و من بنده سعد تو

بر نامه تو عاشق زارم بدانکه هست

لفظش چو بوسه تو و خطش چو جعد تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با اشاره به نامه‌هایی که از سعد دریافت کرده، عشق و وابستگی خود را به او ابراز می‌کند. او می‌گوید که این نامه‌ها برایش مانند بوسه‌ای شیرین و درشت و دل‌انگیز است. به عبارت دیگر، احساسات عاشقانه‌اش به زیبایی و جذابیت خط و مضمون نامه‌های سعد توصیف شده است.