شمارهٔ ۱۱۲ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل فاعلاتن
نادانی تو بر دوگونه بینم
ای آنکه تو نادان خاندانی
نادان تری از هر که هست نادان
و آنگاه ندانی که می ندانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به دو نوع نادانی اشاره می‌کند. او به فردی که خود را نادان می‌داند می‌گوید که نادان‌تر از همه است و حتی خود نمی‌داند که چه چیزهایی را نمی‌داند. به عبارت دیگر، نادانی او عمیق‌تر از آن است که تصور می‌کند.