شمارهٔ ۱۱۳ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به دوری از جوانی و نزدیکی به پیری اشاره می‌کند. او از زیبایی و جذابیت جوانی یاد می‌کند و در عین حال، به این نتیجه می‌رسد که با شرایط پیری سازگار شده است. او جوانی را ستایش می‌کند که در آن دوران از روشنایی و سرزندگی برخوردار بوده، اما اکنون پیری را تجربه می‌کند.