شمارهٔ ۱۱۵ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی از بی‌حاصلی و بی‌فایده بودن تلاش‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی تو را نمی‌خوانند و از تو دعوت نمی‌کنند، چه فایده‌ای دارد که تلاشی بی‌نتیجه کنی؟ همچنین به بی‌رحمی و بی‌توجهی others نسبت به او اشاره می‌کند و به تکرار بی‌خودی «من» در گفتارش انتقاد می‌کند. در کل، شعر به احساس ناامیدی و پوچی در روابط انسانی می‌پردازد.