نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۶ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای چو ابر و بحر بر هر نیک و بد دستت سخی

هر سوالی کز سخاوت باشد آن را پاسخی

از سخای مجلس تو، وز عطای دست تو

آن همی خواهم که گرداند بخیلان راسخی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به سخی بودن شخصی اشاره می‌کند که مانند ابر و دریا generous است. او تأکید می‌کند که هر سوالی که درباره سخاوت مطرح شود، پاسخی از جانب او خواهد داشت. در پایان، شاعر آرزو می‌کند که بخشش و سخاوت او باعث شود بخیلان نیز تحت تأثیر قرار بگیرند و تغییر کنند.