شمارهٔ ۴۵ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
فر جوانیم به هزیمت نهاد روی
تا روز پیری آمد و بر من سپه کشید
پیری که سوی توبه و طاعت کشد مرا
به زان جوانی ای که مرا در گنه کشید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از گذر زمان و تغییرات زندگی صحبت میکند. او میگوید که جوانیاش را به هزیمت و شکست گذرانده و حالا در پیری با چالشهایی مانند توبه و بهبود مواجه است. او به جوانی خود اشاره میکند که او را به گناهان کشانده و این تضاد را بین جوانی و پیری بیان میکند.