نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فر جوانیم به هزیمت نهاد روی

تا روز پیری آمد و بر من سپه کشید

پیری که سوی توبه و طاعت کشد مرا

به زان جوانی ای که مرا در گنه کشید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از گذر زمان و تغییرات زندگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که جوانی‌اش را به هزیمت و شکست گذرانده و حالا در پیری با چالش‌هایی مانند توبه و بهبود مواجه است. او به جوانی خود اشاره می‌کند که او را به گناهان کشانده و این تضاد را بین جوانی و پیری بیان می‌کند.