شمارهٔ ۴۴ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مقایسه دو وضعیت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که خوردن همه غم و رنج، از جاهلی که از لذات دنیا بهره‌مند است، بهتر است. حتی اگر غذا برای جغد باشد، باز هم بهتر از آن است که همای مرغی اصیل از استخوان تغذیه کند. در واقع، معنی این شعر این است که زندگی پر از غم و درد، از زندگی پوچ و بی‌معنا بهتر است.