شمارهٔ ۴۶ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ناامیدی و سختی‌های زمانه اشاره می‌کند. او می‌گوید که همه مردم به بی‌وفایی و جفا روی آورده‌اند و حتی انسان‌های محترم نیز به این رفتارها عادت کرده‌اند. اگر عقل و خرد در کارها مداخله کند، به نظر می‌رسد که از فضایل و خوبی‌ها دور شده‌ایم و دیگر تأثیری از آنها در جامعه دیده نمی‌شود.