نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

به ماتم نشستی به مرگ زنت

از این پس به مرگ تو ماتم بود

زنت مرد چون تو نمیری همی

چه مردی بود کز زنی کم بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به ماتم نشستن برای مرگ همسرش اشاره می‌کند و می‌گوید که از این پس ماتم به خاطر مرگ خودش است. او اشاره می‌کند که همسرش از دنیا رفته و حالا دیگر کسی به یاد او نیست. شاعر با این ابیات به فقدان و تنهایی ناشی از مرگ نزدیکان می‌پردازد و به نوعی از بی‌فایده بودن ماتم‌داری درصورت نداشتن همسری می‌گوید.