شمارهٔ ۵۶ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
روشن شود دو دیده چو بینم خطاب تو
من در خطاب و خط تو زان دارم اعتقاد
تا از سواد خط توام نور یافت چشم
باور شد آن حدیث که النور فی السواد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که وقتی به تو خطاب می‌کند، چشمانش روشن می‌شود. او به کلام و نوشته تو ایمان دارد، زیرا با دیدن نوشته‌ات روشنی را در دل می‌یابد. این اشاره به این دارد که نور و آگاهی در دل تاریکی‌ها و نوشته‌ها وجود دارد.