شمارهٔ ۶۱ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
مردم جاهل محل علم نداند
مردم بی اصل نام نیک نجوید
هر که دلش نیک نیست جز به ضرورت
هیچ کسی را زبانش شکر نگوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به نقد افرادی می‌پردازد که از علم و دانش بی‌بهره‌اند و به دنبال نام نیک نیستند. او می‌گوید که کسی که دلش پاک نیست، تنها در مواقع ضروری به خوبی سخن می‌گوید و در واقع زبانش شکرین نیست. به طور کلی، این متن بر اهمیت علم و نیت نیک تأکید دارد.