شمارهٔ ۶۵ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابی
چون نم نبود سبزه به جز خشک نگردد
این خرده نگه دار که تا آهوی تبت
سنبل نچرد خونش همی مشک نگردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت بخشش و مهارت در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که چیزی ندهی، از هنر و قابلیت‌های خود بهره‌ای نخواهی برد. همچنین اشاره می‌کند که مانند سبزه‌ای که بدون آب خشک می‌شود، انسان نیز بدون عشق و محبت پژمرده خواهد شد. به‌علاوه، او از آهو و سنبل یاد می‌کند تا نشان دهد که اگر چیزی مانند خونش را فدای عشق نکند، نمی‌تواند زیبایی و عطرشم را تجربه کند. در واقع، شاعر بر لزوم بخشش و سرمایه‌گذاری در روابط انسانی تأکید می‌کند.