شمارهٔ ۷۹ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماند
چه جرم مفلسی خویش بر زمانه نهم
زمانه ای که خود از مفلسی همی نرهد
دراین زمانه من از مفلسی چگونه رهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که در زمانه‌ای که افراد سخاوت و generosity را فراموش کرده‌اند، او به دنبال راهی برای خروج از فقر و مفلسی است. او از اوضاع زمانه و افرادی که حتی از فقر هم می‌ترسند، سخن می‌گوید و به عدم توجه جامعه به مشکلات خود اشاره می‌کند. در نهایت، او احساس ناتوانی و درماندگی در برابر شرایط سخت را بیان می‌کند.