شمارهٔ ۸۵ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
گر کف پای تو را ز عشق ببوسم
تا نکند بسدین لب تو فسوسم
روزی صد ره دو زلف غالیه بارت
پای تو بوسند، من کیم که نبوسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس عمیق عشق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او می‌گوید که اگر بتواند کف پای معشوق را از عشق ببوسد، هیچ چیز نمی‌تواند مانع عشق او شود. همچنین اشاره می‌کند که به خاطر زیبایی و جذابیت زلف معشوق، او هر روز صد بار تمایل دارد پای او را ببوسد و از این کار هیچ ابایی ندارد. کل موضوع شعر بر عشق و ارادت عمیق شاعر به معشوق استوار است.