شمارهٔ ۸۳ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از ضعف و رنج ناشی از پیری صحبت می‌کند و می‌گوید که هرگز لحظه‌ای بدون درد و رنج نیست. او بار سنگین پیری را به دوش می‌کشد و به نوعی در حسرت جوانی و لذت‌های گذشته است. در واقع، این اشعار حسی از غم و ناتوانی را به تصویر می‌کشند.