شمارهٔ ۸۷ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر خود را مانند لاله‌ای زیبا معرفی می‌کند که در ظاهر شاداب و سرزنده است، اما در درونش غم و رازهایی نهفته دارد. او شبیه به بلبل، با شور و شوق و ناله می‌خواند، اما در بیان اسرار درونی‌اش خاموش است و به سکوتی شبیه به زبان لاله اشاره می‌کند.