شمارهٔ ۹۵ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این معناست که تا زمانی که بزرگان و کریمان وجود دارند، نام و یاد مدیحتان هرگز از زبان‌ها فراموش نمی‌شود. اما اکنون که به نظر می‌رسد دنیا از بزرگی و کرامت خالی شده، سخن من نیز از آن درخشندگی و محتوا تهی گشته است.