شمارهٔ ۹۷ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که او نیز مانند دیگران از ثروت و نعمت بهره‌مند شود. او احساس می‌کند که کیسه‌اش از طلا و نقره خالی است و این موضوع برایش سنگینی می‌کند. شاعر از خدا می‌خواهد که یا به او ثروت بدهد یا دیگران را نیز به حال خود رها کند.