نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ ادیب صابر

ادیب صابر / قطعات / وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش

ز شکر خراج خواهد لب لعل دلستانش

عجب اینکه دیده هر دم دهدم نشان دلها

به حوالی دهانی که نداد کس نشانش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره‌ای اشاره می‌کند که مانند گلستان است و با شکرین‌زبان خود، دل‌ها را تسخیر می‌کند. همچنین به عجیب بودن دیدن اثر عشق از چشمان کسی اشاره می‌کند که بدون هیچ نشانی از خود، دل‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.