شمارهٔ ۱۴ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند
همی ثنای سخای تو بر سحاب کنند
زمانه غرقه طوفان سیم و زر گردد
گر اختران ز سخای تو فتح باب کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سخنوران در ستایش سخاوت تو همچون باران سخا می‌ریزند و تو را بسیار می‌ستایند. حتی زمانی که دنیا در طوفان ثروت غرق شود، اگر ستاره‌ها از بخشش تو سخن بگویند، راهی برای نجات خواهند یافت.