نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ ادیب صابر

ادیب صابر / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید

که تیغ کوه بلرزد ز دست تیغ زنش

لب ملوک همی بوسه بر بساطش داد

هنوز ناشده از لب طروات لبنش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر قدرت و تأثیر شمشیر در میدان نبرد هستند. شاعر به تصاویر زیبایی از جنگ و عشق اشاره می‌کند، جایی که حتی کوه‌ها هم از قدرت شمشیر به لرزه درمی‌آیند. همچنین، بوسه ملکان بر صفا و طراوت لب معشوقه‌ها، نشان‌دهنده زیبایی و لذت‌های عاشقانه است که هنوز فرصت نکرده‌اند به بلوغ و شکوفایی برسند.