نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ ادیب صابر

ادیب صابر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

تیرت به گاه زخم چوپوید به سوی خصم

کلکت به وقت مهر چو جنبید در بنان

این داعی استپای امل را به کوی دل

وان هادی است دست اجل را به سوی جان

آرش اگر بدیدی تیر و کمانت را

نشناختی ز بیم تو قربان ز دوکدان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف احساسات و نشانه‌های قربانی شدن و نبرد می‌پردازد. در ابیات، تیر زخم و کلک مهر به معنای تأثیر عواطف و ارتباط با دشمن و عشق بیان می‌شود. همچنین، اشاره‌ای به سرنوشت و قدرت مرگ و حیات دارد. شاعر در نهایت به آرش، قهرمان ایرانی، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی اگر او تیر و کمانش را ببیند، به خاطر ترس از قربانی شدن، قادر به شناختن آن‌ها نخواهد بود.