شمارهٔ ۳۳ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
چهره کآن ماه جبین می سازد
از پی بردن دین می سازد
دهنش چشمه نوش است و در او
از سخن ماء معین می سازد
نی که حقه صدف است از پی آنک
از صدف در ثمین می سازد
نی که حلقه است و چو خاموش شود
باز از آن حلقه نگین می سازد
نی شکر هست و گه بذله در او
مغزها را شکرین می سازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به توصیف زیبایی‌های یک دختر می‌پردازد. او صورت دختر را مانند ماه می‌داند که به دین و ایمان اشاره دارد. لب‌هایش را به چشمه‌ای از نوشی تشبیه کرده که از کلام نیکو سیراب می‌شود. شاعر به جزئیات دیگری نیز اشاره می‌کند؛ مانند زیبایی قلب و خاموشی که در نهایت ارزش و درخشندگی خود را نشان می‌دهد. در نهایت، با اشاره به شیرینی مزاج او، به توانایی‌اش در دلنشین کردن دیگران سخن می‌گوید.