شمارهٔ ۲۹ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
باد سحر که سوی من آرد پیام او
اول غلام بادم و دوم غلام او
شادم ز دل که بسته زلف دوتای اوست
دل بنده دو سلسله مشک فام او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر از باد سحر نقل پیام محبوبش را می‌شنود و خود را نخستین بنده آن باد و سپس بنده محبوب می‌داند. او از این که دلش به زلف‌های محبوبش پیوسته شادمان است و دلش به دو زنجیر مشک‌فام محبت آن محبوب گره خورده است.