شمارهٔ ۵ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بگردان روی دل از فکرت بد
که بد کردن نه کار بخردان است
بدی اندیشه کردن در حق خلق
بدی کار تو در وی نهان است
کسی که نیکی اندیشد به هر کس
به نیکی در جهان صاحب قران است
برو نیکی کن و از بد بپرهیز
که بد کردن نه کار زیرکان است
اگر نیکی کنی پنهان نه ظاهر
به نزد نیک مردان نیکی آن است
که بدگو را سخن با نیک اندیش
به هرزه چن درای کاروان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت نیک‌اندیشی و پرهیز از بدی اشاره می‌کند. او می‌گوید که فکر کردن به بدی در حق دیگران نه تنها کار خردمندان نیست، بلکه نشان‌دهنده‌ی بدی در وجود خود فرد است. کسی که با اندیشه‌ی نیک به دیگران نگاه کند، در حقیقت به نیکی در دنیا دست می‌یابد. شاعر توصیه می‌کند که باید نیکی کرد و از بدی دوری جست، زیرا بدی کردن کار افرادی که خردمند هستند نیست. نیکی باید به گونه‌ای انجام شود که پنهان باشد، چرا که نزد افراد نیک، نیکی حقیقی در خفا انجام می‌گیرد. در نهایت، او به این نکته می‌پردازد که گفتمان با بدگویان تنها اتلاف وقت است و ارزش ندارد.