نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ ادیب صابر

ادیب صابر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پر نور شود دیده چو در می نگرد

تا می نخوری دل ز طرب برنخورد

گویی که می از دل ببرد هوش و خرد

برخیز و می آر چون نیابد چه برد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به اهمیت نوشیدن می (شراب) و شادی پرداخته است. اشاره می‌کند که نگاه به می می‌تواند چشمان انسان را روشن کند، اما تا زمانی که ما از آن نمی‌نوشیم، دل شاداب نمی‌شود. به نوعی می‌تواند هوش و خرد را از انسان بگیرد. در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که برآشوبد و می بیاورد، زیرا در غیر این صورت چیزی از دست می‌رود.