شمارهٔ ۷ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و دلتنگی شاعر است. شاعر می‌گوید که زیبایی چشم‌های محبوبش او را درگیر کرده و زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده است. این عشق او را به حالت‌هایی دچار کرده که شبیه به پژمردگی گل‌ها و زیبایی‌های طبیعی است، به طوری که حس می‌کند تمام شادابی‌اش از بین رفته و به حالت غمگینی افتاده است.