شمارهٔ ۷۴ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر این است که اگر روزگار بر من جفا کند و موی سیاه من را به سفیدی تبدیل کند، نباید به خودم و مقامم حقیر نگاه کنم. یک پرنده سفید، ارزشش بیشتر از صد زاغ سیاه است. در واقع، این شعر تأکید دارد بر ارزش درونی و اهمیت شخصیت بر ظواهر.