غزل شمارهٔ ۳۱۱۰ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد
گره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد
خطر بسیار دارد حرف حق با باطلان گفتن
سر منصور را بالین زچوب دار می باشد
بپوش از خواب شیرین چشم اگر جویای دیداری
که فتح الباب دولت، دیده بیدار می باشد
زدل هر کس نظر برداشت بی حاصل بود سیرش
زمرکز هر که غافل گشت بی پرگار می باشد
دل روشن به جسم تیره هیهات است پردازد
که پشت آیینه را پیوسته بر دیوار می باشد
یکی صد شد شتاب عمر از سنگینی خوابم
که سیلاب از گرانسنگی سبکرفتار می باشد
به مقدار پرستاران بود رنجوری هر کس
خوشا احوال بیماری که بی غمخوار می باشد
به جای زرمکن خرج آبروی خویش را صائب
مخواه از آشنایان هر چه در بازار می باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر ابراز احساسات عمیق خود را نسبت به مشکلات و دردهای زندگی نشان می‌دهد. او بیان می‌کند که درخواست‌هایی که از خدا دارد، بسیار است و از طرفی از خطرات گفتن حقیقت در مواجهه با دروغ‌گویان هشدار می‌دهد. شاعر متوجه می‌شود که خواب شیرین، مانع دیدن واقعیت‌هاست و درک صحیح از زندگی نیاز به بیداری و هوشیاری دارد. اشاره به اختلافات در زندگی افراد نشان می‌دهد که برخی در روزمرگی غافل‌اند و کیفیات درونی انسان‌ها مهمتر از ظواهر است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که باید به جای نگران بودن از دیگران، تمرکز خود را بر حفظ آبرو و کرامت خود بگذارد و از آشنایان چیزی نخواهد.