غزل شمارهٔ ۳۵۴۲ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
رتبه خط تو بالغ نظران می دانند
قدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
شیوه چشم ترا اهل نظر می یابند
نشأه حسن ترا بیخبران می دانند
از نگاه تو چه یابند پریشان سخنان؟
این زبانی است که صاحب نظران می دانند
سرو و شمشاد همین قامتی افراخته اند
روش دلبری این خوش کمران می دانند
منعمان را به حساب غم ایام چه کار؟
این حسابی که بی سیم و زران می دانند
رهروانی که درین بادیه گرم طلبند
برق را دخل بی بال و پران می دانند
با سخنهای تو صائب که زوالش مرساد!
حالتی هست که کامل نظران می دانند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق میپردازد و میگوید که اهل نظر و دانایی به خوبی قدر و ارزش او را میدانند. شاعر به روش خاص دلربایی معشوق اشاره میکند و به این نکته میپردازد که تأثیر نگاه او بر دیگران باعث پریشانی و سردرگمی میشود. همچنین، او به ویژگیهای افراشته معشوق و احساساتی که در دل عاشقان ایجاد میکند، اشاره میکند. در نهایت، به تجربههای عاشقانه و غمهایی که زمان بر دوش عاشقان میگذارد، پرداخته و به عمق احساسات آنها اشاره میکند.