نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۳۶۷۳ صائب

صائب / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

به شهر سوختگان قحطی سپند افتد

هوای قامت او فکر را بلندی داد

سخن بلند شود عشق چون بلند افتد

به چشم کم نظران میل آتشین مکشید

که آتشی به هواداری سپند افتد

به صد چراغ گل و لاله ره برون نبرد

اگر نسیم در آن طره بلند افتد

مناز پر به سخنهای آتشین صائب

زبان شمع درین انجمن بلند افتد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید اگر این چهره نمایان شود، شوق و عشق در دل سوختگان شعله‌ور خواهد شد. او همچنین به تاثیر قامت محبوب بر افکار اشاره کرده و می‌گوید که سخنان عاشقانه به‌طور طبیعی بلندتر و عمیق‌تر می‌شوند. به کسانی که درک کمتری دارند هشدار می‌دهد که به محبت آتشین نزدیک نشوند، زیرا ممکن است دچار سوءتفاهم شوند. در انتها، شاعر به قدرت کلام و تاثیر آن بر جمع اشاره می‌کند، به‌طوری‌که گفتار عاشقانه لذا بر دیگران تسلط می‌یابد.