غزل شمارهٔ ۵۲۰۶ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
زخم ما را بستر آرام باشد از نمک
سرمه خواب کباب خام باشد از نمک
از ملاحت آن لب میگون چنین نازک شده است
آب می گردد ز می چون جام باشد از نمک
دلپذیر از عشق شورانگیز شد خوان زمین
سفره خوش آغار و خوش انجام باشد از نمک
غفلت بیدرد می گردد زیاد از حرف تلخ
بستر خواب کباب خام باشد از نمک
از نمک شیرین شود صائب اگر بادام تلخ
تلخی آن چشم چون بادام باشد از نمک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به توصیف عشق و تأثیرات آن بر زندگی و احساسات می‌پردازد. زخم عشق به نوعی آرامش‌دهنده است و مانند نمک در زخم‌ها عمل می‌کند. لب‌های زیبا و نازک معشوق یادآور طعم تلخ و شیرین عشق هستند. دلپذیری عشق باعث خوبی و خوشی در زندگی می‌شود. به طور کلی، پیام اصلی این است که عشق می‌تواند تلخی‌ها را شیرین کند و زندگی را زیباتر کند، حتی اگر درد و رنج‌هایی نیز به همراه داشته باشد.