غزل شمارهٔ ۶۰۷۲ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تسلیم در برابر حق و خدای بزرگ دعوت می‌کند. شاعر به فرد یادآوری می‌کند که باید از سرکشی پرهیز کرده و تمام اموال و جان خود را در راه خدا تسلیم کند. او به زیبایی می‌گوید که اگرچه دشوار است، اما باید قبل از آنکه جان برود، مال را در راه حق فدای کند. هم‌چنین به ارزش تواضع و تعظیم در برابر دیگران اشاره می‌کند و بر ضرورت سجده و پرستش خدا تأکید می‌کند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که در علم نجوم چیزی جز وسواس حاصل نمی‌شود و باید از روزمرگی و عادات نادرست فاصله گرفت. در نهایت، او با به تصویر کشیدن ابراهیم، بر لزوم پیروی از الگوهای درست تأکید می‌کند.